Ma kienx is-sema l-uniku li kien qed jaħraq waqt li x-xemx kienet qed taqa’. Tfajli, li kienet qed tidher dejjqa bit-tanjum tas-siegħa tad-deheb, biddlet is-sanda kollha f’palk għaliha. U x’palk kien dak – mibni fuq ċwievet inkredibbli, b’ċwievet li ddefjaw kull loġika u denb tant impressjonanti li seta’ jwaqqaf it-traffiku.

Iżda l-istampi sbieħ kienu biss il-preparazzjoni. Dan kien ħakma sħiħa. Il-kamera tiegħi ma ħaditx biss stampa tagħha; belgħitha. Bejn il-baranzi, idejja ħadu t-territorju tagħhom. Kellhom dawk is-saqajn twal u qawwija fuq l-ispallejn tiegħi, il-ġilda tagħha sħuna tat-tmiss, il-pussy tagħha diġà mxarbla u qaltli li l-kamera ma kinetx biżżejjed.

Imbagħad hija ħadet il-kontroll. Hija kienet tinħares dritt fil-lenti, b’sfida f’għajnejha, u bil-mod tiftaħ saqajha għalija. Mhux ħarsa ta’ mistħija, imma wirja sħiħa u intenzjonata – li tħalli d-dawl jitħabat biex jaqbad kull dettall intimu, toffri ruħha kompletament għall-għajn tal-kamera. Kien invit, primittiv u ovvju.

Waħalna fir-ritmu tiegħu. Dak l-idea ta ‘“sess fotografiku”? Għexnieh. Kull stampa kien daqqa fonda, kull poża ġdida kienet qalb affamata tal-ġisem. Il-kamera qbadet kollox: n-nifs tagħha, il-mument li ħarsa tagħha ta’ mudell kiesħa ndabat f’ħtieġa pura u desperate.

Dan hu tip differenti ta’ nudi. Tiġbed bid-dawl u tiffoka b’ġismek kollu. U li nkun fond ġewwa fiha, waqt li l-aħħar raġġi tax-xemx iddekoraw il-ġilda tagħha u l-oċean jgħajjat… dak is-sens huwa inċiż fija, permanenti.

Xi nisa jitwieldu biex jikkontrollaw il-mument. Hija ma kinitx sempliċement tassew is-sena. Kienet tassew lili, kienet tassew il-lenti tiegħi, u għamlet ix-xemx ta’ taħt tidher bħala biss l-atti ta’ ftuħ tagħha.